Para Bastian Pedersen – Ryan Douglas najlepsza w 8. Memoriale Henryka Żyto

W sobotnich zawodach z niezłej strony pokazali się obcokrajowcy Wybrzeża, w tym nieoczekiwanie Steven Goret, który miał być głęboką rezerwą tego zespołu.

Para Bastian Pedersen – Ryan Douglas okazała się najlepsza w 8. Memoriale Henryka Żyto. Tradycyjnie imprezą, która oficjalnie zaczyna sezon w Gdańsku jest Memoriał Henryka Żyto, upamiętniający postać byłego wieloletniego lidera oraz trenera zespołów z Leszna i z Gdańska. Kolejny raz zawody odbyły się w formule rywalizacji par. Obok licznych zawodników Wybrzeża, w tym Timo Lahtiego, który dołączył ostatecznie do drużyny w przeddzień Memoriału, pokazali się też zawodnicy z Metalkas 2. Ekstraligi oraz szykujący się do debiutu w PGE Ekstralidze Bastian Pedersen.

Nazwy par nawiązywały do lat, w których Henryk Żyto osiągał największe sukcesy. Po dwóch seriach prowadziła para „1978”, w której startowali Bastian Pedersen i Ryan Douglas. Szczególnie dobrze prezentował się młody Duńczyk, który wygrał w wielkim stylu swoje dwa pierwsze wyścigi. Zaskoczeniem była postawa Steven Goret, który na tym etapie miał 5 „oczek”.

W trzeciej serii kibice zobaczyli trochę walki na torze. Najpierw bardzo dobrze na trasie zaprezentował się Tim Soerensen, który minął niepokonanego dotąd Pedersena, a po chwili Krystian Pieszczek i Niklas Holm Jakobsen tasowali się kilkukrotnie na trasie, by ostatecznie wyszedł z tego zwycięsko doświadczony Polak. Wcześniej, po raz pierwszy podwójnie wyścig wygrała para Krzysztof Buczkowski – Oliver Berntzon, która mogła być uważana za faworytów całych zawodów.

O zwycięstwie w całych zawodach zadecydował 10. bieg, w którym od startu do mety prowadził bardzo szybki w drugiej części zawodów Douglas. Jego zespół „1978” mógł wygrać nawet podwójnie, jednak Krzysztof Buczkowski wykorzystał błąd Bastiana Pedersena i wyszedł na drugie miejsce. W 12. biegu faworytów pogodził Steven Goret, który po świetnej jeździe pokonał zawodników, którzy byli typowani na liderów zespołu z Gdańska.

Drugie miejsce zajęła para Tim Soerensen – Steven Goret, która w ostatnim wyścigu zremisowała po tym, jak wyścig wygrał najlepszy zawodnik gospodarzy, Jacob Thorssell, który rywalizacje zakończył aż z 13 punktami na koncie.

Wyniki

I 1978 – 21 pkt.
11. Ryan Douglas – 12+1 (1,2*,3,3,3)
12. Bastian Pedersen – 9 (3,3,1,1,1)

II 1963 – 18 pkt.
7. Tim Soerensen – 9+3 (1*,2*,2,2*,2)
8. Steven Goret – 9+1 (2,3,0,3,1*)

III 1962 – 16 pkt.
5. Oliver Berntzon – 5+1 (0,2,2*,0,1)
6. Krzysztof Buczkowski – 11+1 (3,1*,3,2,2)

IV 1961 – 14 pkt.
3. Timo Lahti – 11 (3,1,3,1,3)
4. Krystian Pieszczek – 3+1 (2*,0,1,d,d)

V 1967- 13 pkt.
9. Jacob Thorssell – 13 (2,3,2,3,3)
10. Niklas Holm Jakobsen – 0 (0,0,0,0,0)

VI 1960 – 8 pkt.
1. Miłosz Wysocki – 4 (1,1,0,2,0)
2. Casper Henriksson – 4+1 (d,d,1,1*,2)

Bieg po biegu:
1. Lahti, Pieszczek, Wysocki, Henriksson (d4)
2. Buczkowski, Goret, Soerensen, Berntzon
3. Pedersen, Thorssell, Douglas, Jakobsen
4. Goret, Soerensen, Wysocki, Henriksson (d4)
5.  Thorssell, Berntzon, Buczkowski, Jakobsen
6.  Pedersen, Douglas, Lahti, Pieszczek
7.  Buczkowski, Berntzon, Henriksson, Wysocki
8.  Douglas, Soerensen, Pedersen, Goret
9.   Lahti, Thorssell, Pieszczek, Jakobsen
10. Douglas, Buczkowski, Pedersen, Berntzon
11.  Thorssell, Wysocki, Henriksson, Jakobsen
12.  Goret, Soerensen, Lahti, Pieszczek (d4)
13.  Douglas, Henriksson, Pedersen, Wysocki
14.  Thorssell, Soerensen, Goret, Jakobsen
15.   Lahti, Buczkowski, Berntzon, Pieszczek (d4)

Źródło i wyniki: WP Sportowe Fakty

Tomek

Pasjonuję się żużlem – dla mnie to coś więcej niż rywalizacja na torze, to prawdziwa pasja i sposób na życie. Największe emocje towarzyszą mi podczas śledzenia zmagań w PGE Ekstralidze i 2. Ekstralidze, choć z równie dużym zainteresowaniem obserwuję wydarzenia w ligach szwedzkiej, brytyjskiej i duńskiej. Poza czarnym torem moje sportowe serce bije także dla piłki nożnej, a mecze polskiej Ekstraklasy zawsze dostarczają mi dodatkowej dawki adrenaliny. W wolnych chwilach chętnie zagłębiam się w statystyki, poszukuję sportowych ciekawostek i odkrywam kulisy rywalizacji, które często umykają uwadze przeciętnego kibica.